Nikko

 Dag 3

Gisteren een vermoeiende dag. We moeten duidelijk nog in ons reisritme komen dus liggen we om 20.00 te bed. Goed geslapen en wakker geworden met een dichte neus en een droge strot maar dat is hoteleigen. Vandaag naar Nikko. Totale reistijd 2 uur. Eerst 45 minuten met de Shinkansen Tohoku (bullettrain) en dan na een overstap in Utsonomiya van 22 minuten de lokale JR trein naar Nikko. We zijn ruim op tijd vertrokken vanuit het hotel met de metro naar Tokyo Station. Dit is zo enorm groot dat we toch veel tijd nodig hadden om het juist perron 23 te vinden. We waren een beetje dolend dwars door de enorme drukte omdat het spitstijd is. Totdat een man ons zag zoeken en die hielp ons naar het juiste perron. Hij liep helemaal met ons mee naar de ingang van het Shinkansenstation. Dit is zo typisch Japans. Als ze je zien zoeken dan staan ze gelijk klaar om te helpen. Deze ervaring hadden we al van drie jaar (Covidtijd) geleden. Het grote verschil is dat het toen erg stil was op het station dus dat was gemakkelijker zoeken. Nu is het net een wespennest. De Shinkansen heeft een apart station in het Tokyo station en dat was zoeken. Voor de Shinkansen hebben we een stoelreservering maar voor de volgende lokale trein niet en die kan wel eens overvol zijn, zoals de metro….ook bomvol. Dit is het echte Tokyo…altijd druk maar wel goed georgniseerd. De snelle trein vertrekt vanaf Shinkansen-perron 23….om 09.15 zoals altijd keurig op tijd. Wagon 6…stoel 4B en C. Om 10.08 uur zijn we in Utsunomiya. Hier stappen we over op de JR Nikko Line om 10.31. We kunnen zitten en dat is toch 45 minuten prettig. We zijn er….Nikko, een grappig stationnetje. Ons Hotel…het Nikko  Station Hotel Classic staat aan de andere kant van de straat. Erg dichtbij dus. We laten onze bagage bij de receptie en lopen naar het nabijgelegen grote station. Maar eerst koffie met een taartje in een tentje van een aardige Japanner althans zo ziet hij eruit. In het station kopen we een tweedaagse buspas. Bij halte 2A stappen we op naar Lake Chuzenji. Onderweg stappen we ook nog uit bij de Akechiaira Ropeway. Deze kabelbaan is maar kort en brengt je naar een observatieplatform. We vinden het niet zo interessant, doen we niet, dus stappen we weer op de bus. Bij het Lake eruit om deze grote plas water en de Kegon waterval te aanschouwen. Het is koud, 7 graden er staat een dun windje maar het is droog. Onze winterjas is geen overbodige luxe. We lopen een rondje langs de waterval en wat winkeltjes…koffie! Dan nog een blik op het Lake met de zon blinkend op het water…een paar foto’s en terug naar de bus die ons weer terugbrengt naar Nikko. Bij de halte staat al een flinke rij. Grote kans dat we moeten staan en dat kan nooit de bedoeling zijn. Jac. vindt nog een plaatsje achterin en ik zie een plek naast een gozert met een vouwfiets

 in een zwarte draagtas. Hij en zijn opgevouwde tweewieler houden twee stoelen bezet. Ik geef aan dat ik op de plek van zijn fiets wil zitten. Hij zegt mij iets terug en klinkt gepikeerd, ik begrijp er 100% niks van. Maar hij ging wel verzitten op de zetel bij het raam, ik op zijn stoel en mijn benen in het gangpad over de fiets gevouwen zoals zijn fiets. Mooi ik zit en hoef niet te staan. Ik heb hem wel mijn excuses aangeboden via Google translate dat ik hem niet kan verstaan. Hij knikte beleefd en dus zal het goed zijn. Om Nikko binnen te komen is er maar één weg en die zit verstopt. We stappen uit bij halte 9 en lopen 2,5 km naar ons hotel. Dat is sneller dan met het bussie. Nog wel even onderweg ramen (Japanse noodels) eten want we hebben trek. Met onze magen gevuld naar het hotel. Morgen gaan we een dag tempelen in Nikko. 

De prachtige herfstkleuren

De rode Shinkyo brug

Bij het Lake Chuzenji

Weer twee nieuwe vrienden

Hondjes worden in Japan behandeld als kinderen

De tweedaagse buspas Nikko

Koffietijd

Ons hotel voor twee nachten Nikko

Het kleine station van Nikko

Een buiging voor aankomende Shinkansen

De ochtendspits in de metro van Tokyo

En nog een nieuwe vriend

TeamLab Planet Tokyo

 Dag 2

We hebben heerlijk geslapen na een vermoeiende eerste dag. Na het poetsen der tanden en een natte lap over het gezicht is het de hoogste tijd voor het ontbijt in “The little Mermaid“, de ontbijtruimte van het hotel. We mogen twee verse broodjes per persoon in ons mandje laden met een bakkie salade en koffie (koud! of warm of thee.

Ruim voldoende om de maag te vullen. Om negen uur gaan we weer op pad. Vandaag naar o.m TeamLab Planets. De entreetickets hebben al vroeg online gekocht wat een must is anders pis je naast het bekende potje. Onze entreetijd is 10.00 uur. We wandelen naar het metrostation Jimbocho en nemen de blauwe Mita lijn Hibiya en dan overstappen op de bruine Yurakucho lijn naar station Toyosu en dan nog 5 minuten lopen. Maar dan zijn we er nog niet. Nog één treintje maar deze mag niet met de metropas. Apart een kaartje kopen en dan 1 halte verderop eruit en daar is het TeamLab Planet. Een geweldige ervaring. Het is een kunstfaciliteit die digitale technologie gebruikt. Een nieuwe generatie museum waar je door water wandelt in een waanzinnige belichte kunstbeleving en een éénwording met veel orchideeën. Na deze te gekke plek lopen we naar de de Toyosu vismarkt om sushi te gaan eten in het restaurant Sushi Dai. Maar helaas alles gesloten wegen een nationale feestdag. We lopen terug naar de Toyosu pier en sluipen een winkelcentrum met een foodcourt binnen. Wat een drukte. We hebben trek dus nemen we het ongezellige en rumoerige op de koop toe en eten een hotpot. Niet slecht. Na de luch naar het metrostation Toyosu en nemen weer de bruine Yurakucho Lijn naar Otemachi station om naar The East Gardens of the Imperial Palace te lopen. Vanwege de nationale feestdag is de entree vrij. Een mazzeltje. Een prachtig park. We gaan op een bankje zitten en nemen de rust en de herfstnatuur tot ons. Na een uurtje is het hier weer mooi geweest en lopen we terug naar de metro. We nemen nu de groene Tozai Line en stappen over op Kudanshita Station op de paarse Z lijn en stappen 3 stations later uit lopen naar de bekende Meji Jingu Garden. De goudgeel gekleurde bomen zijn prachtig maar we kunnen wel over de hoofden lopen zo giga druk. Ondanks de drukte genieten we van deze prachtige laan. De hoogste tijd voor een biertje want het loopt tegen vijven. Onze kelen zijn droog en de magen vrij leeg. We schuiven bij Chororyo naar binnen. Een heerlijk echt Japans cafeetje. We bieren en eten een lekker kipgerecht. We komen met handen en voeten en met behulp van Google in contact met de mensen naast ons en proosten samen lachend op het goede leven. Het was weer een prachtige zonnige dag (22 graden) met mooie highlights. Morgen verlaten we Tokyo en nemen we de trein naar Nikko waar het zeker een stuk frisser zal zijn. 

Tokyo - De boekenwijk Chiyoda

Dag 1

Ondanks dat het een beetje regent beginnen de vogels toch te fluiten. Het is 6 uur. We maken onze bagage verder in orde zodat we om 10 uur kunnen vertrekken. Yanti, onze pembantu, valt om 8 uur op de klep. Het is tegen tienen, geven Yanti een hug en we rijden weg naar Sukawati. Hier parkeren we onze auto op het erf van de ouders van Wayan onze voormalige Pembantu in Yehkuning. De auto staat hier prima onder een afdak. Heel toevallig is Wayan met Gede hier ook. Een gezellig weerzien. Na de koffie bellen we de Grab taxi en dan zijn we om half 5 op het vliegveld van Bali, Ngurah Rai. De incheck ging erg vlotjes omdat we gisteren al “on-line” hadden ingecheckt. Door de douane, ook soepeltjes, en dan in de ruststand. De vlucht is on-time om 20.15 naar Singapore Changli. Twee uur en veertig minuten duurt de vlucht. Het eten wordt geserveerd in gerecyceld karton met houten bestek. We moeten een beetje haasten want we hebben maar één uur om te boarden op de vlucht naar Tokyo. Eerst nog met de Skytrain van terminal 1 naar terminal 3. We zijn keurig op tijd en we kunnen bijna direct doorlopen naar het vliegtuig . Deze grote kist, een Airbus 380-800 zit nokkievol. Na 6.5 uur landen we op Narita Airport Tokyo. Het is heerlijk, met 7 graden celcius om 07.30 uur, om weer terug te zijn in Japan. Dan in de rij voor het scannen van paspoort, vingerafdrukken en foto dat allemaal op hetzelfde apparaat. De bagageband is al in zicht. Passagiers hoeven hier de koffers niet van de band te tillen, dat wordt voor je gedaan en keurig in een rij gezet met het handvat aan de bovenzijde zodat je ‘m gemakkelijk op kan pakken. Dan door naar de douane voor de visumsticker in het paspoort. We hebben de QR code al online geregeld dus hoeven we geen formulier in te vullen. Weer vingerafdrukken en na het scannen van de QR wordt de sticker in ons paspoort geplakt. Dan naar de volgende post waar we een tweede QR code moeten scannen voor niet-wel declareren van goederen. Het gaat heel vlotjes. We worden overal heel vriendelijk geholpen. Op naar de vierde verdieping waar het postkantoor zit om onze mobiele wifi op te halen. Gevonden…maar nog gesloten. Om precies 08.30 gaan de rolluiken omhoog en met het laten zien van de trackingscode  op mijn smartphone en paspoort ontvangen we onze mobiele wifi. Drie weken ongelimiteerd snel internetten vanuit de broekzak waar we ook zijn. Dan weer terug naar de verdieping onder verdieping 1. Dit is het treinstation waar we onze JR vouchers om moeten wisselen voor de JR Pass. Het is druk, we moeten in de rij. Na een uurtje hebben we onze passen en de stoelreservering voor de Narita Express naar Tokyo Station. Het is 10.15 en de trein zet zich precies op tijd in beweging. Na een uurtje zijn we op Tokyo Station. Hier kopen we een metrokaart voor drie dagen (1.500 yen per kaart) en maken we reserveringen voor een aantal Sinkansen (hogesnelheid) treinen naar het noorden. Even zitten en dan zoeken we de rode metrolijn Maronouchi. Twee haltes en nog 700 meter lopen in een zonovergoten Tokyo met inmiddels 20 graden. Het Hotel Sotetsu Fresa Inn Ochanomizu Jimbocho is gevonden. Het ligt in de wijk Chiyoda met heel veel boekwinkels. We worden vriendelijk knikkend en buigend ontvangen en laten onze bagage hier omdat we pas om 15.00 uur (normale tijd) op de kamer kunnen. We organiseren onze dagtassen en gaan te voet naar de Koishikawa Korakuen Gardens. Maar eerst lekker lunchen en dan verder naar de tuinen. De herfstkleuren laten zich zien en dat is maar goed ook want daar zijn we o.m. voor gekomen. De rust straalt er vanaf. Geen toeristen en niet veel Japanners. Toeristen gaan naar de bekende tuinen die wij al in het voorjaar gezien hebben. Nu de minder bekende plekken maar net zo mooi. We sluiten deze lange dag af met pinnen en een bak koffie in het prachtig verlichte winkelcentrum van het amusementspark Tokyo Dome. De kerstman komt eraan…ook hier! We zijn terug in het hotel om in te checken wat volledig elektronisch gebeurt...er komt geen stukkie papier meer aan te pas.

Onze vlucht naar Tokyo

Morgen vertrekken we met Singapore Airlines naar Japan. Onze eerste vlucht is vanaf Bali om 20.15 met een Boeing 787-10 en dan een tweede vlucht met het grootste burger vliegtuig ter wereld, de Airbus 380-800. Deze vlucht is volledig volgeboekt en dat betekent 500 passagiers. Dat geeft ook weer aan dat Japan momenteel een zeer gewilde bestemming is ondanks dat het een peperduur land is.

Shibuya Sky Tokyo

Japan is hot! Vooral speciale plaatsen zoals Shibuya Sky. Een prachtige plek om vanaf de 45ste verdieping de zonsondergang boven Tokyo mee te maken. Maar je komt er niet zomaar. Entreetickets met aangegeven tijd moeten vooraf on-line gekocht worden. Vooral de entreetijd vóór de sunset om 16.30 zijn waanzinnig populair. Wij hebben vandaag 14 november tickets kunnen bemachtigen voor 12 december om 15.40 uur. De prijs per ticket is 2.200 Yen (euro 13.50). Vanaf deze schitterende plek is ook het grootste kruispunt ter wereld, Shibuya Crossing, van bovenaf te zien. 

Internet

https://pocket-wifi-japan.com/

Wij hebben inmiddels de pocket WiFi besteld en die kunnen we ophalen op het vliegveld Narita van Tokyo. De kosten zijn 70 euro voor 24 dagen, ongelimiteerde data, inclusief een extra powerbank. Je stopt ‘m in je broekzak en zo de hele dag internet.

Een draagbaar WiFi netwerk dat verbonden is met het Internet? Ja dat is natuurlijk mogelijk in Japan! De Pocket Wifi is een kleine draagbare router/hotspot die ervoor zorgt dat je overal in Japan internet hebt. In feite is de Pocket Wifi eigenlijk een simkaart met een 4G netwerk gekoppeld aan een draagbare router met een flinke batterij. Hiermee ben je in (bijna) geheel Japan altijd verbonden met het Internet. Daarnaast is het huren van een apparaatje super simpel en goedkoop!

Met de trein

De vouchers voor de Japan Rail Pass hebben we ontvangen. Bij aankomst op Narita Tokyo Airport wisselen we deze vouchers om voor de daadwerkelijke pas.